Pomagam.

Mam na imię Michał.

Nie pamiętam momentu, w którym postanowiłem pomagać. Pamiętam za to psa.

W moim dzieciństwie były momenty, kiedy świat ludzi wydawał się dość skomplikowany. Pies był prostszy. Nie oceniał, nie zadawał pytań, nie znikał wtedy, kiedy był potrzebny. Po prostu był obok.

Może dlatego do dziś mam słabość do zwierząt. To od nich wszystko się zaczęło.

Najpierw były schroniska. Potem pojedyncze zbiórki. Później organizacje społeczne, hospicja, domy pomocy i miejsca, do których większość ludzi nigdy nie trafia, dopóki życie nie zmusi ich do przekroczenia tych drzwi.

Ta strona nie jest tylko o mnie. Jest też o ludziach, których spotkałem po drodze.

O tych, którzy każdego dnia robią rzeczy ważniejsze niż publikowanie motywacyjnych cytatów w internecie. O wolontariuszach, opiekunach, pracownikach socjalnych, ratownikach, ludziach kościoła, lekarzach, pielęgniarkach i zwykłych mieszkańcach, którzy pomagają innym wtedy, kiedy nikt nie patrzy.

Miałem po prostu szczęście spotkać część z nich.